Улсын дээд шүүхийн Тогтоол

2025 оны 12 сарын 02 өдөр

Дугаар 001/ХТ2025/0105

 

“Т” ХХК-ийн нэхэмжлэлтэй, Сүхбаатар дүүргийн

татварын хэлтсийн татварын улсын байцаагч

нарт холбогдох захиргааны хэрэг

 

Монгол Улсын дээд шүүхийн хяналтын шатны захиргааны хэргийн шүүх хуралдааны бүрэлдэхүүн:

Даргалагч, шүүгч:                    М.Батсуурь

Танхимын тэргүүн:                 Д.Мөнхтуяа

Шүүгчид:                                     Д.Батбаатар

                                                        Ц.Цогт

Илтгэгч шүүгч:                         П.Соёл-Эрдэнэ

Шүүх хуралдааны нарийн бичгийн дарга: Б.Энхжаргал

Нийслэл дэх Захиргааны хэргийн анхан шатны шүүхийн 2025 оны 07 дугаар сарын 02-ны өдрийн 128/ШШ2025/0497 дугаар шийдвэр,

Захиргааны хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн 2025 оны 09 дүгээр сарын 10-ны өдрийн 221/МА2025/0579 дүгээр магадлалтай,

Хэргийн оролцогчид: нэхэмжлэгчийн өмгөөлөгч Б.Э, хариуцагч Б.Т, Н.Д, хариуцагчийн итгэмжлэгдсэн төлөөлөгч Г.Н, Б.Д нарыг оролцуулан, 

Улсын дээд шүүхийн Захиргааны хэргийн танхимын нийт шүүгчийн хуралдааны 2025 оны 11 дүгээр сарын 06-ны өдрийн 486 дугаар хэлэлцүүлэх тогтоолтой хэргийг, “шүүхийн хууль хэрэглээний зөрүүг арилгах” эсэх, “хуулийг Улсын дээд шүүхийн тогтоол, тайлбараас өөрөөр хэрэглэсэн” эсэх гэсэн үндэслэлээр, нэхэмжлэгчийн өмгөөлөгчийн гомдлоор хянан хэлэлцэв.

ТОДОРХОЙЛОХ нь:

1.Нэхэмжлэлийн шаардлага: Татварын улсын байцаагч нарын 2024 оны 02 дугаар сарын 20-ны өдрийн НА-********** дугаар нөхөн ногдуулалтын актыг хүчингүй болгуулах;

2.Хэргийн нөхцөл байдал: “Т” ХХК-ийн 2019-2022 оны албан татварын ногдуулалт, төлөлтийн байдалд хяналт шалгалт хийж, 96,185,080 төгрөгийн төлбөр тогтоосон байх бөгөөд уг компанийн эцсийн өмчлөгч З.Н нь Г.Б-ас 80,000 америк долларыг зээлж, зээлийн гэрээг 2018 оны 09 сарын 12-ны өдөр байгуулж, уг зээлийн барьцаанд компанийн эзэмшлийн ашигт малтмалын тусгай зөвшөөрлийг барьцаалах зорилгоор компанийн 49%-ийн хувьцааны эрхийг иргэн Г.Б-д шилжүүлж, улмаар зээлээ төлж дуусгасны дараа 2019 онд 09 дүгээр сарын 05-ны өдрийн эрх шилжүүлэх гэрээгээр компанийн 49%-ийн хувьцааг буцаан шилжүүлэн авсан байна.

3.Нэхэмжлэгч хуулийн этгээдээс: “ ... Г.Б-аас 80,000 ам.доллар зээлж, зээлийн гэрээ байгуулж, ашигт малтмалын тусгай зөвшөөрлийг иргэнд барьцаалах эрхгүй тул зээлдүүлэгчийн шаардлагаар барьцаанд 49%-ийн хувьцаагаа буцааж авах эрхтэйгээр түр шилжүүлсэн, талуудын хооронд хийгдсэн шилжүүлэг нь үүргийн гүйцэтгэлийг хангах зорилгоор хийгдсэн түр зуурын шилжүүлэг байсан, ямар нэгэн татвар ногдох харилцаа үүсээгүй, 80,000 ам.доллар нь зээлж авсан мөнгө тул гэрээгээр тохирсон хугацаанд буцааж төлсөн болохоос 49%-ийг шилжүүлэн авахдаа төлсөн төлбөр биш юм, 2018 онд З.Н-с Г.Б-д 49%-ийн хувьцааг шилжүүлсэнд татвар ногдуулахгүй, 1 жилийн дараа 2019 онд зээлээ буцаан төлж хувьцаагаа авсан дээр татвар нөхөн ногдуулсан нь татварын хуулийг буруу тайлбарлаж хэрэглэсэн” гэж,

4.Хариуцагчаас: “ ... Ашигт малтмалын тусгай зөвшөөрлийг зээлийн барьцаанд тавьж, тусгай зөвшөөрлийн хувьцаа, эрхээ шилжүүлсэн учраас татвар төлөх ёстой, иргэн Г.Б өөрийн эзэмшиж буй гэрээнд ногдох бүхий л эрх үүрэг ашиг сонирхлыг эзэмшин хяналтдаа авах эрх эдлэх, компанийн хувьцааны ашиг орлого, ногдол ашгийг хүртэх эрхтэй болохыг Хувьцаа шилжүүлэх гэрээнд тодорхойлж өгсөн нь компанийн тодорхой эрх шилжигдсэн гэж үзнэ, З.Н 80,000 ам.долларыг өөрийн хувийн дансаар авсан, зарцуулалт тогтоогдоогүй, эрх шилжүүлж, буцаан шилжүүлснийг улсын бүртгэлд бүртгэсэн нь хууль зөрчсөн, үүргийн гүйцэтгэл хангуулах, заавал орлого олсноор төлдөг татвар биш, түр хугацаагаар зээл авах байдлаар төрөөс олгосон тусгай зөвшөөрлийг шилжүүлэх хуулийн зохицуулалт байхгүй” гэж тус тус маргажээ.

5.Анхан шатны шүүх дараах үндэслэлээр нэхэмжлэлийг шаардлагыг бүхэлд нь хэрэгсэхгүй болгож шийдвэрлэсэн байна. Үүнд:

5.1эхэмжлэгч компанийн цорын ганц хувьцаа эзэмшигч З.Н нь 80,000 ам.долларыг бусдаас зээлж авахдаа уг зээлийн барьцаанд өгсөн “Т” ХХК-ийн 49%-ийн хувьцааг бусдад (Г.Б-д) шилжүүлэх замаар компани нь эрх шилжүүлсний орлого олсон гэж үзэхээр байна.

5.2.“Т” ХХК-ийн 49%-ийн хувьцааг Г.Б-ас 3.Н-д шилжүүлж байгаа нь 2018 оны 09 дүгээр сарын 12-ны өдөр З.Н, Г.Б нарын хооронд байгуулсан 80,000 ам.долларын зээлийн болон барьцааны гэрээний үндсэн дээр үүссэн, нөгөө талаар тус компани нь ашигт малтмалын тусгай зөвшөөрөлтэй ба тухайн компанийн эзэмшлийн хувьцааг 80,000 ам.долларын барьцаанд бусдад шилжүүлснээрээ эрх борлуулсны орлого олсон үйлдэлд хамаарна.

5.3.Компанийн тухай хуулийн 32 дугаар зүйлийн 32.1-д зааснаар хувьцаа нь хувьцаа эзэмшигчийн тухайн компанийн хувьд эдлэх эрхийг илэрхийлэхийн хувьд 80,000 ам.доллар зээлсний барьцаанд шилжүүлсэн компанийн хувьцааг Г.Б-ас буцааж шилжүүлсэн үйлдлийг эрх борлуулсан гэж үзэх ба тус компанийн ашигт малтмалын тусгай зөвшөөрлийг хувь хүнд барьцаалсан нь Ашигт малтмалын тухай хуулийг зөрчсөн гэх үндэслэл нь нэхэмжлэгчийг татвар төлөхөөс чөлөөлөх үндэслэл болохгүй.

6.Давж заалдах шатны шүүх дараах дүгнэлтээр шийдвэрт хууль хэрэглээний өөрчлөлт оруулж шийдвэрлэсэн. Үүнд:

6.1.Ашигт малтмалын тусгай зөвшөөрөл бүхий нэхэмжлэгч хуулийн этгээд нь хувьцаа шилжүүлэх замаар эцсийн эзэмшигчийг өөрчилсөн, үүний үр дүнд орлого олсон тохиолдолд эрх борлуулсны орлогод ногдох албан татварыг суутган авч, ажлын 7 хоногийн дотор төсөвт шилжүүлэх үүрэг хүлээнэ.

6.2.Татварын хяналт шалгалтын хугацаанд татварын улсын байцаагчийн шаардсан 80,000 ам.долларыг ямар учраас З.Н хувийн дансаараа авсан, зээлийг компанийн үйл ажиллагаанд зарцуулсан болон хүүгийн төлбөрт хэдэн төгрөг төлсөн талаарх холбогдох баримтуудыг гаргаж өгөөгүй атлаа шүүхэд хандан ...талуудын хооронд хийгдсэн шилжүүлэг нь үүргийн гүйцэтгэлийг (зээлийн гэрээний) хангах зорилгоор хийгдсэн түр зуурын шилжүүлэг байсан бөгөөд ямар нэг татвар ногдох орлогын харилцаа үүсгээгүй, өгсөн авснаа буцаасан хэмээн тайлбарлаж нөхөн ногдуулалтын актыг эс зөвшөөрч маргаж байгаа нь үндэслэлгүй.

6.3.Тогтоох хэсэгт маргаан бүхий үйл баримтад хамааралгүй Зөрчлийн тухай хуулийн 11.19 дүгээр зүйлийн 11.19.1.2 дахь заалтыг үндэслэл болгосон нь буруу.

7.Нэхэмжлэгчийн өмгөөлөгч хяналтын журмаар гаргасан гомдолдоо:

7.1.Аж ахуйн нэгжийн үйл ажиллагааны орлогод хамруулсан нь төрийн өмчийн байгалийн баялаг ашиглах эрх бүхий компанийн хувьцааг гадаад улс буюу татваргүй бүст байгуулсан компаниар дамжуулан бусдад шилжүүлэн ашиг хонжоо олох нөхцөлд тухайн эзэмшигч хуулийн этгээдэд нь татвар ногдуулах замаар татвар авах, шилжилт хөдөлгөөнд нь хяналт тавихад чиглэсэн болохоос хувьцаа эзэмшигч эдийн засгийн хэрэгцээгээ хангаж, буцаан авах болзолтойгоор барьцаалах зэрэг иргэний олон талт харилцааг бүхэлд нь хориглож татвар ногдуулахад чиглээгүй.

7.2.Анх тусгай зөвшөөрөл авсан хуулийн этгээд буюу нэхэмжлэгч З.Н үүсгэн байгуулсан, эцсийн өмчлөгч нь байсан бөгөөд төрөөс олгосон тусгай зөвшөөрөл өөрийнх нь эзэмшилд одоо ч хэвээр байгааг анхан болон давж заалтад шатны шүүх үнэлж үзэхгүй байгаагаас шүүхийн шийдвэр хуульд нийцээгүй байдлаар гарах, хууль хэрэглээний буруу жишиг тогтооход хүргэж байна.

7.3.Нэгэнт татварын шалгалтын удирдамжид 2018 оны хугацааны үйл баримтаар хамрагдахгүй тул татварын байцаагч нар 2019 оны шилжүүлсэн үйл баримтыг “эрх борлуулсан, шилжүүлсэн” гэж тооцож албан татвар нөхөн ногдуулсан гэдгийг хариуцагч нар илэрхийлсэн.

7.4.Энэ тохиолдолд иргэн Г.Б 49%-ийн эзэмшлийн хувьцаагаа З.Н-д шилжүүлж, эрх борлуулсан гэж тооцвол Аж ахуйн нэгжийн орлогын албан татварын тухай хуулийн 30 дугаар зүйлийн 30.3-т заасны дагуу уг 49%-ийн хувьцаа буюу төрөөс олгосон тусгай зөвшөөрөл болох эрх нь “бусдаас худалдаж, шилжүүлж авсан тохиолдолд хэлцлийн дагуу худалдах, шилжүүлэн авахад төлсөн, шилжүүлсэн нь баримтаар нотлогдох төлбөрийг хасч тооцох хуулийн зохицуулалтын дагуу тодорхойлогдох ёстой.

7.5.Өөрөөр хэлбэл, З.Н болон Г.Б нарын хооронд байгуулсан зээлийн гэрээ, барьцааны гэрээ зэрэг нотлох баримт нь тусгай зөвшөөрлийг бусдаас худалдаж, шилжүүлэн авсан хэлцэл гэдгийг хангалттай нотлох бөгөөд эрх борлуулсан, шилжүүлсний албан татвар ногдуулах орлогын суурийг тодорхойлоход гэрээний дагуу олж авсан суурь үнэлгээнээс эргүүлэн төлсөн 80,000 ам долларыг хасч тооцвол, татвар ногдуулах орлогын суурь нь 0 төгрөгийн үнэлгээтэй байна.

7.6.Иргэний эрх зүйн харилцааны явцад компанийн хувьцааг барьцаалаад хувьдаа зээл авах тохиолдолд хаана ч элбэг тохиолддог бөгөөд хуулийн этгээдэд татварын шалгалт хийхэд хувьцаа эзэмшигч нь давхар шалгуулах үүрэгтэй мэтээр давж заалдах шатны шүүх тайлбарлаж, магадлалаа үндэслэж байгаа нь компани болон хувьцаа эзэмшигч хоёрыг нэг гэж ойлгож компанийн эрх зүйн талаарх буруу ойлголт, хууль хэрэглээ амь бөхтэй оршиж байгааг анхаарч үзнэ үү.

7.7.Компанийн татвар ногдуулалт төлөлтийн байдалд хяналт шалгалт хийхэд хувьцаа эзэмшигч нь хувиараа авсан зээлээ тайлбарлах албагүй бөгөөд хувиараа авсан зээлийг компанийн үйл ажиллагаанд заавал зарцуулах ч шаардлагагүй байтал давж заалдах шатны шүүх энэ талаар нотлох баримт гаргаж өгөөгүй атлаа шүүхэд хандаж маргаж байгаа нь үндэслэлгүй гэсэн нь хууль хэрэглээний буруу тогтсон практик юм.

ХЯНАВАЛ:

8.Анхан болон давж заалдах шатны шүүхээс хуулийг буруу тайлбарлаж хэрэглэсэн байх тул шийдвэр, магадлалыг хүчингүй болгож, нэхэмжлэгчийн өмгөөлөгчийн гомдлыг хангаж шийдвэрлэв.

9.Энэ хэргийн тухайд, хяналтын шатны шүүхээс хууль зүйн дүгнэлт өгөх шаардлагатай асуудал нь нэхэмжлэгч хуулийн этгээд суутгагчийн үүрэгтэй эсэх, зээлийн гэрээний барьцаанд компанийн хувьцааны 49%-ийг шилжүүлж, зээлээ төлж дууссаны дараа хувьцааг буцаан авсан тохиолдолд суутгагчийн үүрэг хүлээх эсэх тухай байна.

10.Маргааны үйл баримтын тухайд, 2018 оны 09 дүгээр сарын 12-ны өдөр Г.Б, З.Н нарын хооронд зээлийн гэрээ байгуулагдаж, З.Н нь Г.Б ас 80,000 америк долларыг зээлж, уг зээлийн барьцаанд өөрийн 100%-ийн эзэмшлийн “Т” ХХК-ийн 49%-ийн хувьцааг барьцаалж, улмаар зээлийн гэрээний үүргийг бүрэн гүйцэтгэх хүртэл компанийн 49%-ийн хувьцааг Г.Б-д шилжүүлсэн, үүний дараа зээлээ төлж дуусган, 2019 онд 09 дүгээр сарын 05-ны өдрийн Эрх шилжүүлэх гэрээгээр компанийн 49%-ийн хувьцааг З.Н буцаан шилжүүлэн авсан байх бөгөөд татварын улсын байцаагч нараас “компанийн 49%-ийн эзэмших эрхийг Г.Б-ас шилжүүлэн авахдаа албан татвар ногдуулан суутган аваагүй” гэж маргаж байна.

11.Аж ахуйн нэгжийн орлогын албан татварын тухай (2006 он) хуулийн 4 дүгээр зүйлийн 4.1.6-д ““суутгагч” гэж албан татвар төлөгчид олгосон орлогод энэ хуулийн дагуу албан татвар ногдуулан суутгаж, улсын болон орон нутгийн төсөвт шилжүүлэх үүрэг бүхий этгээд”-ийг ойлгоно” гэж заасан байх бөгөөд суутгагчийн үүрэг үүсэх урьдчилсан нөхцөл нь “бусдад орлого олгосон” буюу шилжүүлсэн байх, улмаар түүний төлөх ёстой татварыг өмнөөс нь суутган авч, төсөвт төлөх үүрэг хүлээхээр байна.

12.Энэ тохиолдолд, нэхэмжлэгч “Т” ХХК нь иргэн Г.Б-д ямар нэгэн орлого шилжүүлээгүй, компани маргааны үйл баримтад хамааралгүй буюу зээлийн гэрээнд компани оролцоогүй, гэрээний нэг тал биш, тухайн гэрээний зүйл болсон, харин иргэд хоорондын зээлийн гэрээ байгуулагдаж, хувьцаа түр шилжүүлээд, буцаан авсан үйл баримт татварын хяналт шалгалтын явцад илэрхий тогтоогдож байхад хариуцагч нараас нэхэмжлэгч хуулийн этгээдийг суутгагчийн үүрэгтэй гэж үзсэн нь хууль зүйн үндэслэлгүй, эрх шилжүүлсний орлогын татвар төлөх харилцаа үүсээгүй байна.

13.Гэтэл татварын улсын байцаагч нар нь татвар төлөх үүрэгтэй этгээдийг зөв тогтоолгүйгээр, компани болон хувьцаа эзэмшигчийг адилтган үзэж, хувьцаа шилжүүлсэн болон буцаан шилжүүлсэн авсан үйл баримтыг бүхэлд нь дүгнэх ёстой байхад зөвхөн нэг талыг буюу шилжүүлсэн авсан үйл баримтыг үндэслэж, татвар ногдуулсан нь хяналт шалгалтыг тал бүрээс нь бүрэн дүүрэн хийх, орлого олсон эсэхийг бодитой тогтоох зарчимд нийцэхгүй.

14.Аж ахуйн нэгжийн орлогын албан татварын тухай (2006 он) хуулийн 8 дугаар зүйлийн 8.2-т “Эрх борлуулсны орлогод дараах орлогыг хамааруулна”, 8.2.2-т “хуулийн этгээд, түүний эцсийн эзэмшигч хувьцаа, хувь оролцоогоо бусдад шилжүүлэх замаар газар эзэмших, ашиглах эрх, ашигт малтмалын тусгай зөвшөөрлийн эцсийн эзэмшигчийг өөрчлөх замаар олсон орлого” гэж заасанд агуулгын тайлбар хийхэд, ашигт малтмалын тусгай зөвшөөрлийг бусдад шилжүүлснээс эцсийн эзэмшигч өөрчлөгдсөн байх, үүний улмаас орлого олсон байх урьдчилсан нөхцөлийг хангасан тохиолдолд эрх борлуулсанд тооцож, татвар төлөх үүрэг үүсэх ба энэ хэргийн тухайд, эцсийн эзэмшигч өөрчлөгдөөгүй буюу З.Н хэвээрээ байгаа, компани ямар нэгэн орлого олоогүй байна.

15.Иймээс анхан болон давж заалдах шатны шүүхийн “маргаан бүхий акт хуульд нийцсэн” гэх дүгнэлт буруу, тухайлбал анхан шатны шүүхээс “...актад зөвхөн 2019 оны гэрээ буюу Г.Б-ас З.Н-д “Т” ХХК-ийн 49%-ийн хувьцааг буцаан шилжүүлсэн асуудлыг зөрчилд тооцсон боловч энэ нь 2018 онд эдгээрийн хооронд байгуулсан гэрээний үр дүн болохын хувьд зайлшгүй дүгнэгдэх учиртай” гэж дүгнэсэн атлаа үүний улмаас ямар үр дагавар учрах талаар эрх зүйн дүгнэлт хийгээгүй, “... компанийн эзэмшлийн хувьцааг барьцаанд бусдад шилжүүлснээр эрх борлуулсны орлого олсон үйлдэлд хамаарна” гэж хуулийг буруу тайлбарласан, давж заалдах шатны шүүхээс “... зээлийн гэрээг 2018 оны 09 дүгээр сарын 12-ны өдөр байгуулж, уг зээлийн барьцаанд ашигт малтмалын тусгай зөвшөөрлийг барьцаалах зорилгоор компанийн 49%-ийн хувьцааны эрхийг шилжүүлсэн гэх үйл баримт нь тухайн хяналт шалгалтын хугацаанд хамаарахгүй” гэж дүгнэсэн нь буруу бөгөөд хоорондоо холбоотой ажил гүйлгээг бүхэлд нь нэгтгэн дүгнэхгүйгээр хяналтын шалгалтын хугацаагаар салгасан нь татвар төлөгчийн эрх зүйн байдлыг дордуулсан, “татвар тодорхой байх”, “шударга байх”, “бодитой байх”  зарчимд нийцэхгүй юм.

16.Түүнчлэн энэхүү хэргийг хуулийг Улсын дээд шүүхийн тогтоол, тайлбараас өөрөөр хэрэглэсэн” эсэхийг тогтоох гэсэн үндэслэлээр хяналтын шатны шүүх хуралдаанаар хэлэлцүүлэхээр шийдвэрлэсэн бөгөөд Улсын дээд шүүхийн захиргааны хэргийн танхимын хяналтын шатны шүүхийн 2025 оны 01 дүгээр сарын 13-ны өдрийн 05 дугаар тогтоолоор “Э” ХХК-ийн нэхэмжлэлтэй, Чингэлтэй дүүргийн Татварын хэлтсийн Татварын хяналт шалгалтын тасгийн татварын улсын байцаагч нарт холбогдох захиргааны хэргийг хянан хэлэлцэж, нэхэмжлэлийг хангаж шийдвэрлэхдээ “... суутгагч нь аж ахуйн нэгжид “орлого олгосон” буюу шилжүүлсэн байх, ингэснээр тухайн аж ахуйн нэгж нь “албан татвар төлөгч” болсон тохиолдолд түүний төлөх ёстой татварыг өмнөөс нь суутган авч, төсөвт төлөх үүрэг хүлээхээр байна. Өөрөөр хэлбэл, аж ахуйн нэгжийн хувьд эхэлж татвар төлөх үүрэг үүсэж байж өөр хэн нэгэн (хуульд заасан) этгээдэд тухайн татварыг суутган авах/төлөх үүрэг үүснэ, “Э” ХХК нь тус компанийн хувьцаа худалдах, худалдан авах гэрээний нэг тал биш, харин тухайн “гэрээний зүйл” болсон байх тул “татвар төлөгч” болохгүй, нэгэнт нэхэмжлэгчид татвар төлөх үүрэг үүсээгүй тул түүний өмнөөс татвар суутган төлөх үүрэг өөр хэн нэгэн этгээдэд үүсэх боломжгүй” гэх зэргээр дүгнэж байсан нь энэ хэргийн суутгагчийн үүрэг үүсэх хуулийн зохицуулалтыг хэрэглэх тухайд адилхан байна.

17.Захиргааны хэргийн шүүх нь татварын улсын байцаагчийн актын хууль зүйн үндэслэлийг хянах чиг үүрэгтэй бөгөөд татварыг хэн төлөх, хэн орлого олсныг тогтоох чиг үүрэггүй, түүнд татвар ногдуулах чиг үүрэггүй тул татварын улсын байцаагч нь хүүгийн орлого олсон этгээдийг зөв тогтоож, төлбөр тогтооход шүүхийн энэхүү тогтоол саад болохгүй.

18.Дээрх үндэслэлүүдээр шүүхийн шийдвэр, магадлал хүчингүй болгож, нэхэмжлэгчийн өмгөөлөгчийн гомдлыг хангах нь зүйтэй гэж үзлээ.

Захиргааны хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн 127 дугаар зүйлийн 127.1, 127.2.4-т заасныг удирдлага болгон ТОГТООХ нь

1.Нийслэл дэх Захиргааны хэргийн анхан шатны шүүхийн 2025 оны 07 дугаар сарын 02-ны өдрийн 128/ШШ2025/0497 дугаар шийдвэр, Захиргааны хэргийн давж заалдах шатны шүүхийн 2025 оны 09 дүгээр сарын 10-ны өдрийн 221/МА2025/0579 дүгээр магадлалыг хүчингүй болгож, Аж ахуйн нэгжийн орлогын албан татварын тухай (2006 он) хуулийн 4 дүгээр зүйлийн 4.1.6, 8 дугаар зүйлийн 8.2.2-т заасныг баримтлан “Т” ХХК-ийн нэхэмжлэлийг хангаж, Сүхбаатар дүүргийн татварын хэлтсийн улсын байцаагч нарын 2024 оны 02 дугаар сарын 20-ны өдрийн НА-********* дугаар нөхөн ногдуулалтын актыг хүчингүй болгосугай.

2.Захиргааны хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн 48 дугаар зүйлийн 48.3-т зааснаар нэхэмжлэгчээс хяналтын журмаар гомдол гаргахдаа улсын тэмдэгтийн хураамжид төлсөн 70,200 (далан мянга хоёр зуу) төгрөгийг Төрийн сангийн орлогод хэвээр үлдээсүгэй.

Захиргааны хэрэг шүүхэд хянан шийдвэрлэх тухай хуулийн 127 дугаар зүйлийн 127.5-д зааснаар Улсын дээд шүүхийн хяналтын шатны тогтоол нь шүүхийн эцсийн шийдвэр байх бөгөөд тогтоолд гомдол гаргахгүй болохыг дурдсугай.

ДАРГАЛАГЧ, ШҮҮГЧ                                         М.БАТСУУРЬ

ТАНХИМЫН ТЭРГҮҮН                                      Д.МӨНХТУЯА

ШҮҮГЧИД                                                             Д.БАТБААТАР

  Ц.ЦОГТ

  П.СОЁЛ-ЭРДЭНЭ